دروغ؛ زشت، زیبا، مقدس
34 بازدید
نقش: نویسنده
سال نشر: 00/0/0
وضعیت چاپ : چاپ نشده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
سخن از زشتی و زیبایی کردارهای آدمی از سپیده دم اندیشه بوده و هست و خواهد بود! چه کاری خوب است و چه کاری بد؟ و یا اصلا خوبی و بدی کارها بر چه اساسی تعریف می شود؟ و آیا یک کار خوب همیشه خوب است یا آنکه خوبی و بدی نسبی اند؟ بی تردید پاسخ گویی بدین پرسش ها مجال بسیار می طلبد و چه بسیار کتابها و رساله ها در حوزه فلسفه اخلاق، اخلاق، سیاست وکلام نوشته شده تا به همین چند پرسش به ظاهر ساده پاسخ دهند. گذشته از کنجکاوی ها و موشکافی های خرد فیلسوفان، مردمان کوچه و بازاز نیز در این پرسش ها و ابهام ها گرفتارند. صورت ساده شده و عمومی این پرسش ها می تواند بدین گونه باشد: آیا دروغ گفتن همیشه بد است؟ آیا مصلحت موجب آن نمی شود که راستگویی بد و دروغگویی خوب شمرده شود؟ سعدی دروغی را که موجب نجات یک انسان شود برتر و بهتر از راستی می داند که جان أن انسان را به خطر بیاندازد؛ دروغ مصلحت أمیز به ز راست فتنه انگیز‍ این سخنان سعدی جنجال برانگیز می شود و در پذیرش یا رد أن گفته ها و نوشته های بسیاری پدید می أید البته این ابهام تنها به دروغگویی منحصر نمی شود، بلکه دیگر کردارهای آدمی را نیز دربرمی گیرد؛ تصرف در اموال دیگران بدون جلب رضایت آنان کاری ناپسند است؛ ولی اگر مصلحت آمیز باشد، چه؟! کشتن یک انسان ببیگناه کرداری بس زشت است، ولی اگر مصلحت بالاتری در این کار نهفته باشد، چه؟ حفظ امانت، وفاداری، ادب در گفتار و… کارهایی پسندیده به شمار می آیند، ولی اگر مصلحت اقتضا کند می توانیم آنها را کنار نهیم؟!