آیین صبح
34 بازدید
ناشر: پارسایان
نقش: نویسنده
سال نشر: 1382
تعداد جلد : 1
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
شماره چاپ : 2
زبان : فارسی
پرده اوّل علم خصوصیات و ویژگى‏هایى دارد؛ مفاهیم اولیه و پایه‏اى آن تعریف‏پذیر است، گزاره‏هاى آن قابل اثبات است،همچنین علم تصویرى کامل و به دور از تناقض و بن‏بست از واقعیت براى ما ترسیم مى‏کند. به طور مثال فیزیک یک‏علم است؛ بر پایه مفاهیم اولیه‏اى چون ماده، انرژى، نور، حرکت و... استوار است، این مفاهیم تعریف‏پذیرند، مسائل‏آن قابل استدلال است و این علم از دیدگاه خود، یک مدل کامل براى جهان هستى پیشنهاد مى‏کند. درجه اعتبار هرعلمى به صحت و درستى آن مدل و تابلویى بستگى دارد که از واقعیت ارائه مى‏دهد، بنابراین نجوم قدیم که بر اساس‏مرکزیت زمین و افلاک هفت‏گانه استوار بود، چون نتوانست واقعیت‏ها را توجیه کند و تصویر صحیحى از آسمان براى‏ما بکشد، از درجه اعتبار ساقط شد. آیا آنچه ما به عنوان عقیده و باور دینى، از کودکى تا سالخوردگى به همراه داریم، این ویژگى‏ها را داراست؟ آیا باورهاى مذهبى ما بر اساس مفاهیم تعریف‏شده و شناخته‏شده، بنیان‏گذارى شده است؟ آیا بر آنچه که به عنوان دین و آیین پذیرفته‏ایم، مى‏توانیم دلیل بیاوریم؟ و آیا مجموعه عقیده و باورهاى دینى ما، طرحى کامل و به دور از تناقض و ناهماهنگى را ارائه مى‏دهد؟ در این کتاب سعى شده است عقاید و باورهاى شیعى را از این سه جهت بررسى نماییم تا خواننده ابتدا تعریف‏روشنى را از خدا، صفات او، کلام او، عدل، پیامبرى، عصمت، امامت، معاد و... دریابد. سپس به بررسى باورهاپرداخته‏ایم؛ بیشتر مباحث توحید و عدل و برخى از مباحث نبوت را با پاى تواناى عقل و خرد پیموده‏ایم وبخش‏هایى از نبوت، بخش امامت و معاد را تنها با استفاده از ظاهر قرآن و نه تفسیرها و تأویل‏ها، بررسى نموده‏ایم. گذشته از مباحث رایج در کلام اسلامى یا همان اصول پنج‏گانه دین، تا آنجا که حوصله کتاب اجازه مى‏داده، به طرح‏و بررسى مسائل و مباحث جدید دینى از جمله زبان دین، هرمونتیک، مسئله شرّ، وحدت وجود و ولایت پرداخته‏ایم. در این کتاب، از سیصدو هفتاد آیه قرآن بهره برده‏ام، در ترجمه این آیات از ترجمه شیوا و موزون استاد صلواتى وهمچنین ترجمه آقایان فولادوند و خرمشاهى، استفاده کرده‏ام. هر یک از بخش‏هاى پنج‏گانه کتاب با فصلى به عنوان دورنما آغاز مى‏شود که در آن پرسش‏هاى اساسى آن مبحث‏مطرح مى‏شود و با فصلى به نام نماى نزدیک تمام مى‏شود که در آن خلاصه و نتیجه بحث آمده است. مى‏رسیم به تک بیت حافظ؛ تفرقه همان است که نظام واحدى براى تفکّر و باورهاى خود نداشته باشیم، دنیاى‏ذهنمان نامنظم باشد، ابتدا و انتها را ندانیم، حیران مى‏شویم و از حرکت بازمانیم. از تفرقه که نجات پیدا کنى، مجموع ‏مى‏شوى، یک نظام را مى‏پذیرى، بدان اطمینان پیدا مى‏کنى و در گامى فراتر ایمان مى‏آورى. مجموع که شدى تمام‏نیروهایت نیز تمرکز مى‏یابد، خودت را خواهى دانست و خدایت را و از کجا آمده‏اى و به کجا خواهى رفت. و آن تفرقه‏ محصول اهریمن است؛ بدى، زشتى، کژى و نادرستى نمى‏تواند حقیقت را دربرگیرد. حقیقت یک‏پارچه نظم وسازگارى و زیبایى است. اهریمن که رفت، سروش مى‏آید، سروش، نداى حق است، آن را بیابیم.